خواجه نصير الدين الطوسي
203
آغاز و انجام ( فارسي )
تو از چشم دل باريك و تاريك * نمىبينى مگر تاريك و باريك تو را از زفتى و بخلى چه خواهش * كه خواهى رحمة اللّه را بكاهش به كار حق اصيلى يا دخيلى * چرا بر سفرهاش دارى بخيلى و آخرون مرجون نخواندى * كه اندر نكبت بخلت بماندى استوسع رحمة اللّه الواسعة * فلا تقبلك منه الفاجعة حديثى خوش بخاطر او فتاده است * پيمبر در نمازش ايستاده است كه اعرابى بگفتى در نمازش * به حق سبحانه گاه نيازش الهى مرمرا و با پيمبر * ترحم كن مكن بر شخص ديگر رسول اللّه پس از تسليم وى را * بفرمود از ره تعليم وى را كلامى را كه حيف است گفت چون در * كه واسع را همىكردى تحجر چو اعرابى مقدسهاى خشكاند * كه يكسر پشك و جز آنها كه مشكاند فصل پانزدهم ص 59 در اشاره به زبانيهء دوزخ ، راجع به زبانيه در « رسالهء وحدت از ديدگاه عارف و حكيم » برخى از مطالب را به اشارت عنوان كردهايم كه نقل آن در اينجا مناسب مىنمايد : كريمهء مباركه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نوزده حرف است و در هر حرف آن بسيار حرف است : ففى مجمع البيان للطبرسى فى فضل بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( من الفاتحه ) : و ( روى ) عن ابن مسعود قال من اراد أن ينجيه اللّه من الزبانية التسعة عشر فليقرأ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ فانها تسعة عشر حرفا ليجعل اللّه كل حرف منها جنة من واحد منهم .